Ang pagsisimulang muli matapos mawalan ng kapareha o matapos ang isang mahabang pagsasama sa kasal ay isa sa pinakamaselang paglalakbay sa buhay. Walang tamang iskedyul at walang iisang paraan upang gumaling — ang bilis lamang na tama para sa iyo ang mahalaga.
Bigyan ang sarili ng pahintulot na makadama. Ang kalungkutan at pagbabago ay dumarating na parang alon. Ang ilang araw ay mas magaan kaysa sa iba, at parehong bahagi ng pagsulong. Maging kasing pasensyoso at kasing malumanay sa sarili gaya ng iyong pakikitungo sa isang mahal na kaibigan.
Muling makipag-ugnayan nang dahan-dahan. Ang muling pagbuo ng buhay panlipunan ay hindi kailangang mangahulugan ng bagong relasyon agad-agad. Maaari itong magsimula sa isang magiliw na mensahe, isang bahagi ng libangan, o pagtatamasa lamang ng pag-uusap sa mga taong nakauunawa sa kabanatang ito ng buhay.
Umasa sa isang suportadong komunidad. Ang pakikipag-usap sa iba na dumaan sa katulad na landas ay maaaring maging malaking kaaliwan. Marami ang natutuklasan na ang bagong pakikipagkaibigan ay nagdudulot ng init at pampalakas-loob, matagal bago pa magsimula ang anumang higit pa.
Manatiling bukas sa kagalakan. Ang muling pagbubukas ng puso ay hindi pagtataksil sa nakaraan — ito ay isang paraan ng pagbibigay-halaga sa mismong ugnayan. Kapag pakiramdam mo'y handa ka na, ang pagsasama, tawanan, at maging ang pag-ibig ay nasa loob pa rin ng iyong abot-kamay.